Actueel

Het was nogal verrassend, het opstappen van Camiel Eurlings en Wouter Bos. En dat nog wel omdat hun partners daarom vroegen. Opvallend was wel dat Job Cohen direct al in de startblokken stond om Wouter Bos op te volgen. Hij hoefde er blijkbaar niet over na te denken. Of had hij dat juist al wel kunnen doen?

Stoppen met je werk omdat je gezin je nodig heeft... Vanuit ons gedachtegoed is dat helemaal niet vreemd en zelfs toe te juichen. Maar toch geeft dat opstappen op dit moment een vreemd gevoel. PvdA en CDA zijn partijen die de markt de vrije hand hebben gegeven. De bomen leken tot in de hemel te groeien en de economie maakte een grote bloeitijd door. Achteraf moeten we echter constateren dat veel groei uitsluitend op lucht gebaseerd was. Op lucht, ofwel op het omhoog krikken van cijfertjes op bankrekeningen. Daar zijn enkele mensen steenrijk door geworden. De belastingbetaler zal dit echter binnenkort moeten gaan betalen door bezuinigingen die 35 miljard per jaar gaan bedragen. Velen voelen de crisis al heel direct persoonlijk. Zij zijn ontslagen. Sommigen zijn vervolgens als ZZP-er weer op de markt gekomen, maar vliegen er als eerste onbeschermd uit. Dan wacht hen de bijstand en het moeten verkopen van hun eigen woning, zodra de hypotheek niet meer betaald kan worden.

Weer een socialere koers?
Zo langzamerhand lijkt het door te gaan dringen dat ‘de markt’ zich kan gaan gedragen als een grote haai, die alles opslokt wat op zijn weg komt en wat eetbaar is. Werkelijk ondernemerschap zoals Partij voor Mens en Spirit dat ziet, is ondernemerschap vanuit het hart. Dus je biedt een goed product aan tegen een reële prijs en je doet dat om je klant ten dienste te zijn en om er zelf van te kunnen leven. Daarbij staan milieu en menselijkheid hoog in het vaandel.

De markt van nu gaat echter vooral voor de winst. Grote mediaconcerns slokken kranten op en zijn slechts geïnteresseerd in bijvoorbeeld minimaal 20% winst. Energiebedrijven beconcurreren elkaar. Is energie daardoor goedkoper geworden, zoals men beloofde? Nee, en dat kan ook niet want al die reclame, organisaties en managers kosten veel geld. En het einde van het liedje zal vast zijn dat de ene de andere overneemt, waardoor er twee grote spelers overblijven. Die twee kennen elkaar uiteraard, en ondanks de NMA-waakhond, kan niemand hen belemmeren om min of meer prijsafspraken te maken.

Opstappen voor de instorting?
Wouter Bos is het gezicht geworden van (bijna) failliete banken, miljardeninjecties en falend marktdenken. Camiel Eurlings is het gezicht geworden van een door velen niet gewild rekeningrijden, waarvoor hij min of meer de beslissing wilde laten afhangen van de mening van de leden van de ANWB. Beiden zijn zij het gezicht geworden van een vallend kabinet, dat struikelde over ontransparant handelen en oorlog voeren onder de vlag van een vredesmissie. Afghanistan… het steunen van een corrupt regime, dat ook nog een wet aannam die mannen toestaat om hun vrouwen te verhongeren als zij seks weigeren. Mensen, waar zijn jullie toch mee bezig geweest???

Strategisch stemmen of juist niet
Het inzetten van Job Cohen lijkt een intelligente zet van de PvdA. Ineens zien we op websites mensen oproepen tot strategisch stemmen. Tegen de PVV dus. Maar heeft dat zin? Of maken alle belangrijke spelers op het politieke toneel deel uit van hetzelfde systeem en spel? Wilders is een voormalige VVD-er en ook de VVD bouwde mee aan economie - als - een - gokspel. Datzelfde geldt ook voor D66, ooit ook regeringspartij geweest. Het vermoeden komt op dat partijen die nu in de Tweede Kamer zitten geen wezenlijke veranderingen wensen en het systeem in meerdere of mindere mate ondersteunen.

Dat wat je aandacht geeft groeit
De lijn van het merendeel van het gedachtegoed van de PVV steunen wij niet, maar ook veel van de huidige lijn van andere partijen niet. Elke politieke stroming en daad is echter een weerspiegeling van het collectieve onderbewuste. Wij zijn daar dan ook collectief verantwoordelijk voor.
De spiegel die de PVV ons voorhoudt is die van de onderbuik: onze angsten voor De Onbekende Ander; de vrees om niet te overleven. De spiegel die sommige andere partijen ons voorhouden is die van het hoofd: als we maar denken dat het goed gaat, dan zal het wel goed gaan. In elk geval wordt collectief ingespeeld op angst voor geweld, terrorisme en verlies. Hierdoor is de overheid in staat steeds meer controlemaatregelen te nemen. Een burger die niets kwaads in de zin heeft, heeft daar toch alleen maar baat bij?

Partij voor Mens en Spirit wil vooral toewerken naar vertrouwen. Maar dat vertrouwen krijgen we niet cadeau. Vertrouwen is een werkwoord, net als liefde. Als we kunnen voelen dat de overheid er echt voor ons is, zich omvormt tot een ware gemeenschapsdienst, die de burger als partner ziet, dan zijn we al een aardig eind op weg.
Partij voor Mens en Spirit wil zich inzetten om dat vertrouwen tot stand te brengen. Laat politici zich weer echte volksvertegenwoordigers voelen en hun taak in nauwe samenwerking met hun landgenoten tot stand gaan brengen. Laat leiders zich er tot in hun tenen van bewust zijn dat zij een voorbeeldfunctie vervullen en dat hun daden en uitstraling zeer sterk uitwerken op de algemene sfeer in een land. Laat het de overheid vooral gaan om het welzijn en geluk van burgers, overal ter wereld.
Laten we aandacht geven aan het goede en positieve, zonder daarmee de realiteit uit te willen vlakken. Dat wat aandacht krijgt groeit! Dus ook het positieve geluid.

Dáár gaan wij voor. We hopen op jouw stem!

Lea Manders, voorzitter Partij voor Mens en Spirit